Emilia Brulińska
W akwarium
nigdy nie wiedziałam, kim zostanę w przyszłości,
gdzie będę mieszkać, o czym pisać po czasie
wszystko zaczęło się wylewać, tworzyć kształty
z wosku w andrzejki
chciałam być tancerką modelką prawniczką mamą
człowiekiem poetką chciałam pracować w zoologicznym
karmić rybki potem być rybką wypuszczoną do wody
nigdy nie wiedziałam kim zostanę w przyszłości
wylewam wciąż słowa segreguję szukam
błądzę i wracam do niego do domu do miejsc
nie ma nikogo
nigdy nie wiedziałam kim zostanę w przyszłości
mam nadzieję że pewnego dnia
wrócę
zostanę sobą
Zapominam
nie chciałam nic robić przez siedem miesięcy
nie chciałam patrzeć czuć nie chciałam być
nawet w miejscach o których nie miałam
pojęcia niby coś zmieniałam codziennie zmieniałam zdanie
mówiłam że jestem już inna
nie popełnię tych samych błędów a po tygodniu kończyłam
siedząc z nim na kanapie przytulona gdzieś byłam coś zobaczyłam
a każdemu powtarzałam
że nienawidzę mężczyzn nienawidzę cały czas czuć
nikt by mi nie uwierzył gdybym zaczęła
mówić głośno
a dzisiaj coś piszę coś stukam wychodzę lubię
zaczynam powoli kochać otwierać zamknięte
dopytuję rozglądam się szukam
staram się codziennie trochę zapominać